تبليغاتX
شعرعشر
هرچه هست از اوست

بنام خدا

 

فرا   رسيدن   عاشـــــــــــــوراي   حسيني   بر   تمام   عاشقان

  راهش

تسليت   باد.

باشد    آئين    او      راه     ما 

                                               و 

انديشه  حيات   و   ممات   ما.

انشاالله.

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم دی 1388ساعت 3:26  توسط محمدجواد  | 

بنام خدا

 

نجاتم    دهيد    اي    دست  هايم

نجاتم    دهيد    اي    دست    نوشته هايم

نگاهم    كنيد     اي     ستاره هاي      كهكشان ها

صدايم    كنيد     اي      نور     امامان

سال هاست      در     خودم

سال هاست      در     شيوة     رفتنم

سال هاست     مي كاوم      ضميرم

رشد    مي دهم     دست      نوشته هايم

قد    كشيده     و     از     من     گذشتند

من    ماندم      و    ساية      آنان

در     زير    هزار     هزار     معناي     آنان

جديدم     و     غريبم

دگرم       و       شريفم

عظيمم     ،        نه       من

معنا    دهم  ،    لطف     يزدان

سَر     داده ام      سرودي

كه       خود     ساخته     و     سوخته ام

ريشه ام     آن     ،    مهر      دلداده گان

به     سوي     آسمان      دار   ،    آسمانان

انگشتانم       ،     همه     با     معنيست

دست هايم   ،    از     همه     راضيست

قلم هايم      ،    يك     به    يك     يا     شكستند

يا    خسته   و    رنگ     باخته    در    معنا     حل    گشتند

معنا    به     هر    جا     كه     كشيدم

سينه       چاك       دويدم

اول      زخم       خوردم

تا      با     خون     زخم      نبشتم

انسان ها      را        نه       آدم

كه       شبيه      هم       بسيار       ديدم

شبيه     ماليخولياي       طرح      زندگي

جبر     و     رج      ،       زندگي

جذب     و    رد      درك       زندگي

همه       حكم       داشتند

هم        محكوم      و     هم      حاكم     در     خود     داشتند

قضاوت      هم        در      بين       بود

اما       قاضي        چه       كمتر     در      نوع      آدم      بود

من       هم       وسله اي       ناجور

در       لباس      و     زير      لباس      جسمم    ،    روح

نه      روحم       راضي        مي شد

نه       قلبم        خالي       از       ياد       مي گشت

هر     چه       تلاش       كردم  

هرگز     هرگز   ،    در    كيش ها      نگشتم

راه      من    ،     راه       نو

اما      حرف      من   ،    حرف       رو

در      بيشمار       بي راه      رفتم

شكستم    ،    خون     به     دل   ،    محبوس    گشتم

اما     طي     راه      را      داشتم

بي راه     از     راه    ،    فقط      بي      دارد

يعني       بدون      او

هرگز      نشايد     كه      شايد

و        با       او   

از       هر      بي راه    و    كج    راه

راه     مي ماند     و      او

آنوقت        مي روي 

تا      آخر      او

با      همه      ايشان      مي روي

با       نور      ايمان       مي جهي

معني          تمام          عشـــــــــــــــــرهايم

دليل           تمام          مشق هايم   

فقط           اوست

           او.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

محمد     جواد    كريمي

23/9/1388

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و پنجم آذر 1388ساعت 4:26  توسط محمدجواد  | 

 

بنام    خدا

 

براي   انان  كه  هميشه  مشغولند

به خود  ،  به نا خودي

بهتر  از  خيال  خود

به اني   كه  حِيواست

و   كالي   و   رسيدش   نه  با  خود

كه   با  چيدن  دستي   از   پشت   برگ هاست

قلبش  ،   طپش  با  نبض  دارد

نه  با  حس  و  حرص  و  جوشش  خونش

آنان  خود  را  نداشته

مي فروشند  به  هم  آرزوها   را  پشته  به  پشته

اين  بهترين  خيالم  ،   مال  تو

آن   بهترين  خواستم  ،  از  آن  تو

چون ،  تعارف  خوردن  چاي   و  ليمو

در  همند  به  روياهاي   هم

در  خيال هاي   كوتاه  و   بلند  هم

به  نظاره   كه   بنشيني

خواسته هايشان   همه   شبيه  هم

نه   آن   خيال   بهتري 

نه حرف   و  حتي   كوچك ترين   عملي

شايد   همه   همان   زندگي     رويايي

رفاه   و   آسايش   و   عشق   ديناري

اينان   همانند   كه   آن    دگران    نيستند

و   آن   دگران   همانند 

كه   بهتر   از   نهايت   خيال    اينانند

عمل  كم  ،  به   از   كوه    خيال

و   يك   آرزوي    درخور  

بهتر   از   هزار    عمل    بي  ثمر

سر  و   پا ،  انگاه    يكيست

كه  خيالت  در  حد  يك  قدم  باشد ، كافي

و   بيشتر   هم  در  تكرار   مجدد   شوي  ،  راضي

براي   انان   كه   هميشه   مشغولند

شايد  نسخه   ان   باشد

كه   شلوغي   را   رها   كردن

و  يك  دَم   سكوت   كردن

نتيجه اش   نطفه  بستن

يك   عالم   عمل   باشد

بي   آنكه   فقط   خيال   در   عمل   داشتن

بي   آنكه   فقط   خيال   به   عمل   داشتن .

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

محمد  جواد  كريمي

22/9 / 1388

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و دوم آذر 1388ساعت 8:27  توسط محمدجواد  | 

بنام خدا

 

من  خدا  را   دوست   دارم

خدا   هم   مرا   بيشتر

من  خدا   را   مي پرستم

و   خدا   هم   مرا    بنده  تر

روي   من   سوي   حقيقت   اوست 

و  تمام    محيط  و  مساحت   مطيع   اوست

كامل  ترين    عشق   من 

در   معشوق    بودن    اوست 

و   راست ترين    نماز   من

در   ايمان    به    اوست

اصل  ترين    قانون    من

همان   شناخت   راه    اوست

راه  هاي   متفاوت   همه   بسوي    اوست

ولي  درست ترين   راه    هدايت    اوست

نظم ها  ،  تفاوت ها  ،  شكل ها

همه    از   حجمه    پراكندگي    نور    او

در    واديدن    چشم هاي      كوچك    ما    از   اوست

هر   مردمكي    به    قدر   سلول هاي    مومن    به    او 

است   ،    اوست 

هست   ،   اوست

فعل   و  مفعول   ،   اوست

ضمير  و  مفرد  و  جمع  ،   اوست

تكاثر  و  تعديل   و  تمديد  ،    اوست 

نقصان    از   خود   و

رشد    از   اوست 

اب   از   او   و

جاري   شدنش   هم   از    اوست

سيرابي   و   نرك    شدن

سيرابي   و   پخش    شدن

انگاه  ،  گُلِ     ميوه    هم    از   اوست

دانه   از   او   و

ميوه   از   او    و

دندان   از   او    و

رفتار     بدن     از    اوست 

اين     عشر ها     هم      بي گمان   

از     نظر     لطف     اوست

من     نه     از      من      مي  گويد

كه     من    از     لطف     او      مي جوشد .

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

محمد   جواد   كريمي

9 / 8 / 1388

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

+ نوشته شده در  یکشنبه هشتم آذر 1388ساعت 2:46  توسط محمدجواد  |