اميدوارم  دلاتون هميشه گرم گرم باشه.

بنام  خدا

عشر   شماره  بیستم

تقدیم  همه  به  اوست

منم  و  یک  راه  پر  فراز

منم  و  داشتن   یک   اندیشه

پر  از   راز   و   نیاز

منم  و  اخرین   حجت   نیاز

منم  و  سال ها   نوشتن   از  خدای   نیاز

منم  و  احوال  یک   عاشق

پر  از  سوز  و  گداز

منم  و  کس   نگفت ، راه  ر و

بدین  طریق   سخت   دراز

منم  و  کس  ندانست

دست  و  قلبم

چرا   هست   همیشه

سوی  درگاه   نیاز

منم  و  راه  رفتنم

از  خود   اموزی   سواد   نیاز

الف  را  شاخه  چوب  درخت

ب   را  حوض  اب  نیمه

ج   را  طرح  کج  امضای  قلم

من   که  راه  افتادم

لغت ها  هم  پس  و  پیشم  می رفتند

من  نمی دیدم  که  می رفتم

سبقت  از  فهمم  که  گرفتند

دانستم ،  رفتار ها ،  معنی ها ،   شکل ها

که  چیست ؟

علت  کج  و  کوله گی  لغات

چون  فراز  و  فرود  زندگی

آنها  هم  پیدا  می کنند

معنی های  خود  را 

با  دانستن و ندانستن  و فهم  ما

از پشت  و حال و آیندهِ ، ورای  زندگی

بلی  کج،  بایدش  کج

و الف ،  بایدش  راست

و معنی ها   باید   پیچیده   باشند

فهم  و  درک  و  باز  کردنش

باز  با  نوع  آدمیست

زندگی   که   می کنی

می آفرینی

و وقتی   نشسته   یا   ایستاده

لغت   می آفرینی

زندگی   می سازی

از  سایه ها  به  اصل

از  اصل  به  سایه ها

از  معنی  به  کل

و  از  جزء  به  معانی

همه   هستند

فراز  و  فرود   درک ها

از  تمام  زوایای   فهم   زندگی

به  فیزیک ،  سختی   و  راحتی 

به  روح ،  کتاب  و  آئین   زندگی

اینکه  حروف   قران 

تمام  و  اخر  زندگیست  ، همین

اینکه  جوهر  و  خط  و  معنی  می شود

اصل  و  راه  زندگی ،  همین

از  خداست ، بی  غلط

اما  از  چو  منی ، پر  غلط

باید، ان را  خواند  و  زندگی   کرد

و   ، این  را  آفرید  با  زندگی

خدا  را  دانست ، حقیقت

و  خود  را  پیدا   کرد  با   صداقت

او   به   من   گفت

در  شبی   از   رمضان

قدر  خویش   را   پیدا   کن

در  شب  قــــــــــــدر   ارادت .

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

محمد  جواد کریمی

۱۰/۶/۱۳۸۸

ساعت سه و نیم بامداد.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

عشر نوزدهم

بنام   خدا

خدای    که    نزدیک     شد

ارزو ها    همه    دور     شد

خالق    که   عزیز    شد

اشنا    هم    سوت    شد

تنم ، بوی    نزدیکیم    که    دورتر     شد

باطن   رویم ، روحم    را     نور     برد

دو  انگشتم   را   که   قلم   از   ده   جدا    نمود

ذکر   دعا    انها    را    دوباره    صد    و    هزار     نمود

افکارم   را    که    حکم    روزگارا    به    جبر    پاره     کرد

شب   دوباره    یاد    حق    انها    را    به    اختیار    یک    پارچه    کرد

تیله   چشم هایم    که    در     روز     رنگین     می شدند

شب   دوباره    بسته    به    یادش    صافی     شیشه      می شدند

سخن هایم   را    هر   که    خود    تا    معنی    می نمود

هم  ا و   بود ، که   در    یک    معنا    دوباره     می سرود .

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

محمد جواد کریمی

2/5/1388

ساعت  دو  بامداد .

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ